นินทาเจ้าของ BLOG (1)
นั่งคิค นอนคิด มาหลายวันแล้วว่า...กูจะ up blogทีละ 3 อันไหวไหมว่ะ?
blog ตัวเองยังพอทน เพราะอย่างน้อย มันก็เรื่องของตัวเอง
แต่ blog ชาวบ้านนี่ซิ...กูจะเขียนอะไรให้มันดีว่ะ?
พอดีวันก่อนได้ นั่งอ่าน blog ลึกลับของเจ้าตัว พบว่า โดนบรรดาเหล่าโคฯ (รวมทั้งผมด้วย :P) นินทาซะ...กระจาย เช่นเรื่องของการ "ทาถู ทาถู" หรือเรื่องของการ "วิ่งแก้เครียด" ดังที่กล่าวไปในวันก่อน ๆ แล้ว
แม้ครั้งหนึ่ง กระผมจะเขียนนินทาเค้าไว้ครั้งหนึ่งใน blog ของตัวผมเอง (เนื่องในโอกาสวันเกิดของเค้า) แต่ก็มียังมีอีกหลาย ๆ เรื่องที่ยังไม่ได้กล่าวถึง
ตอนแรกก็กะเก็บไว้ "เผา" ต่อในวันเกิดปีต่อ ๆ ไป...ซึ่งกะว่าจะเล่าทุกวันเกิดมันก็คงได้อีก 10 ปียังไม่จบ แต่ตอนนี้เกิดอาการ "เปลี่ยนใจ" กระทันหันขึ้นมา เพราะว่า เรื่องราวการนินทาท่านเจ้าของนั้น สามารถเอามาเขียนทุกวันใน blog นี้ทั้งปี....ยังบ่หมดเตื้อ ดังนั้น เขียนเป็นนินทารายวันแบบ "ซ้อเจ็ด" ที่กระผมชอบเป็นพิเศษ หรือไม่ก็แบบ "ไต่กอ" ที่เจ้าของ blog ชอบอ่านนักอ่านหนา
สืบเนื่องมาจากข้างบนนะแหละ...วันก่อนนั่งเม้าท์กับ "เจ๊วรรณ" ว่า ท่านเจ้าของ blog นี่มันเพี้ยน ๆ ออกไปทาง "จิตหลุ" ยังงัยไม่รู้ ดังเช่นสมัยก่อนที่อยู่หอด้วยกัน....พวกกระผมเช่าหอเดียวกันกับพวกเจ๊วรรณ ซึ่งกระผมกับท่านเจ้าของ blog เช่าอยู่ห้องด้วยกัน แต่จริง ๆ กระผมอยู่ก่อน แล้วท่านเจ้าของ blog ค่อยย้ายภูมิลำเนาจากเชียงใหม่ ลงมาอยู่ด้วยภายหลัง
การทำงานวันแรกในกทม. ของท่านเจ้าของ blog นั้นก็เริ่ม "ทุลักทุเล" ทันที เพราะมันผูก "เนคไท" ไม่เป็น ทำให้ต้องปลุกผมซึ่งนอนอุตุอยู่ ตื่นขึ้นมาผูกเนคไทให้
วันที่สองของการทำงาน...กระผมไม่อยู่ (เพราะไม่กลับหอ !!) ทำให้ท่านเจ้าของ blog ผูกเทคไทไม่ได้เหมือนเดิม...ร้อนถึงเจ๊วรรณที่อยู่ห้องติดกัน และยังนอนอุตตุอยู่ ต้องตื่นมาแบบเมาขี้ตา เพื่อผูกเนคไทให้ ท่านเจ้าของ blog แต่เนื่องจากความไม่ชำนาณการผูกไทด์ ทำให้ เนคไทเส้นเล็กขึ้นมาทับเส้นใหญ่ !!!
เรื่องในวันนั้นก็จบโดยการที่เจ๊วรรณไล่ให้ท่านเจ้าของ blog ไปหาเพื่อนเจ๊วรรณที่ทำงานที่เดียวกัน และช่วยผูกเนคไทด์ให้ !!!
นอกจากนี้ เรื่องที่อยู่หอด้วยกันนั้นมีฮา ๆ อีกหลายเรื่อง เช่น การซัก กกน.?? เมื่อก่อนนั้น ที่หอไม่มีระเบียงตากผ้า ทำให้ต้องมาตากผ้าบน "เหล็กดัด" ท้ายห้อง เพราะมันเป็นบริเวณเดียวที่มีแสงแดดช่องถึง เมื่อถึงเวลาซัก กกน. นั้นต้องแบ่ง schedule การซักให้ลงตัวระหว่างกระผม และ ท่านเจ้าของ blog และเมื่อ ท่านเจ้าของ blog ซักเสร็จมันก็มี กกน. ที่ต้องตากเยอะมาก ทำให้ต้องเอาตากบนเหล็กดัด ราวกับ "ผ้าม่าน" ยิ่งเวลาเช้า ๆ แล้ว...ไม่มีแสงแดดส่องเข้ามาได้เลย
แถม กกน. ของมันแต่ละตัวลายยังกะ "ต๊กโต" (ตุ๊กแก) เกาะห้องผมเต็มไปหมด !!! ใครที่รู้จักกัน เดินผ่านไปผ่านมา ก็เอาไปล้อกันสนุกสนานอย่างยิ่ง ว่ากระผมใส่ กกน.ลาย "ต๊กโต" มาทำงาน (พยายามบอกแล้วนะว่าไม่ใช่ของผ๊ม ไม่ใช่ของผม แต่ก็ไม่มีใครเชื่อ) -_-"
วันนี้เนื้อที่หมดแล้ว...ไว้วันหลังจะเอามาเล่าอีก หวังว่า ท่านผู้อ่านทุกท่าน คงจะ "อมยิ้ม" ไปกับความน่ารักน่าเตะของท่านเจ้าของ blog ผู้นี้นะครับ

1 Comments:
เฮอ..เฮอ..เฮอ..
ตลกดี
Post a Comment
<< Home